Wypalenie zawodowe w 2026 roku

29 czerwca 2026

W 2024 roku rozpoczęliśmy nasz projekt skupiony na problematyce wypalenia zawodowego. Co zmieniło się w tej materii w ciągu ostatnich dwóch lat? W tym artykule przedstawiamy najnowsze dane z badań oraz efekty projektu.

Skala wypalenia zawodowego

Według niektórych analiz, aż 63% (!) pracowników na świecie deklaruje, że doświadcza objawów wypalenia zawodowego. Badania przeprowadzone w UE pokazały, że 29% pracowników boryka się ze stresem, depresją lub lękiem spowodowanym pracą.

W Polsce niemal połowa pracowników odczuwa codzienne lub częste zmęczenie psychiczne. 3 na 10 z nas co najmniej kilka razy w miesiącu nie ma motywacji do wykonywania obowiązków zawodowych. Coraz częściej pracownicy nie pojawiają się w pracy z powodu wypalenia zawodowego. Między latami 2024 i 2025 „absencja chorobowa z tytułu problemów związanych z trudnościami życiowymi (w tym wypalenie się) wzrosła o 32,0% w liczbie zaświadczeń lekarskich i o 38,8% w liczbie dni absencji” (ZUS, 2026, s.35).

Aby trochę przełamać te pesymistyczne dane, warto zaznaczyć, że 57% polskich pracowników jest zadowolonych ze swojej pracy.

 

Czynniki ryzyka

Jednym z czynników ryzyka rozwinięcia się wypalenia zawodowego jest silna presja czasu lub przeciążenie pracą. Takiej sytuacji w pracy doświadcza 44% europejskich pracowników. Wydaje się, że szczególnie dotyczy to Polaków. Jesteśmy jednym z najwięcej pracujących narodów w UE. Przeciętny Polak pracuje 39,3 godziny tygodniowo – to jeden z najwyższych wyników w Europie. Pracujemy o ponad 3 godziny tygodniowo więcej niż przeciętny Europejczyk. Co gorsza, 44% polskich pracowników zaniedbuje przez pracę własne zainteresowania i wypoczynek, a 42% – własne zdrowie.  

Do czynników sprzyjających wypaleniu zawodowemu zaliczają się też m.in. brak adekwatnych nagród w pracy (doświadczany przez 34% obywateli UE) oraz słaba komunikacja lub współpraca w organizacji (39%).

 

Postawy pracowników i działania zaradcze

Jak reagują pracownicy, którzy zaczynają odczuwać symptomy wypalenia? Większość z nich (59% wg danych globalnych) praktykuje „ciche odejście” (quiet quitting), czyli wykonuje swoją pracę „po linii najmniejszego oporu” – robi tylko to, co wynika z ich podstawowych obowiązków.

Rzadkim działaniem wśród polskich pracowników „zmęczonych pracą” jest zwracanie się o pomoc do współpracownika (16%). Niechętnie też rozmawiamy z przełożonym o zmianach w organizacji czasu pracy (12%). Zarazem oczekujemy, że obowiązki będą rozdzielane sprawiedliwie i liczymy na dodatkowe przerwy w pracy.

Według europejskich danych 48% pracowników uważa, że ujawnienie problemów ze zdrowiem psychicznym negatywnie wpłynęłoby na ich karierę. Stygmatyzacja wokół zdrowia psychicznego wciąż jest więc obecna na rynku pracy w UE. Jednocześnie ponad połowa (58%) pracowników czułaby się komfortowo, rozmawiając z przełożonym o swoim zdrowiu psychicznym – co jest bardzo pozytywną informacją.

 

Wnioski dla pracodawców

Wypalenie zawodowe to realny problem, którym w 2026 roku powinni zainteresować się wszyscy pracodawcy, którzy chcą utrzymać (lub poprawić) wyniki swojej organizacji oraz zyskać długoterminową przewagę w zatrzymywaniu pracowników i pozyskiwaniu talentów.

Wypaleniu zawodowemu sprzyjają nie tylko predyspozycje indywidualne, ale również czynniki organizacyjne, takie jak nadmierne obciążenie pracą, presja czasu, brak work-life balance, niedobór adekwatnych nagród, słaba komunikacja lub współpraca. Pracownicy mogą tych kwestii nie zgłaszać, ale są to realne problemy. Wszystkimi tymi czynnikami można się zaopiekować. Jak?

I tutaj wychodzimy naprzeciw z gotowym rozwiązaniem. W 2026 roku premierę miał kurs “Positive Workplace”, skierowany do menedżerów zespołów IT, a rozwijający wśród nich umiejętność tworzenia takiego środowiska pracy, które pomaga zapobiegać rozwojowi wypalenia zawodowego. Kurs powstał w ramach współpracy międzynarodowej aż pięciu organizacji, a mógł zostać zrealizowany dzięki finansowaniu z programu Erasmus+.

Kurs porusza następujące zagadnienia:

  1. Zrozumieć wypalenie zawodowe i zdrowie psychiczne: fakty, mity i realia
  2. Główne czynniki przyczyniające się do wypalenia zawodowego
  3. Ustanawianie zdrowych standardów i granic w pracy
  4. Skuteczne wspieranie przełożonego oraz umiejętność aktywnego słuchania
  5. Budowanie spójności: zespół, społeczność i poczucie przynależności
  6. Wdrażanie zarządzania partycypacyjnego
  7. Docenianie i wzmacnianie poprzez nagrody i konstruktywne informacje zwrotne
  8. Wspieranie wewnętrznej motywacji i poczucia sensu
  9. Strategie zapobiegawcze: wczesne wykrywanie wypalenia zawodowego i interwencja
  10. Budowanie kultury świadomości i otwartości w zakresie zdrowia psychicznego

 

Zapraszamy do udziału w kursie! Szkolenie jest całkowicie darmowe, a z materiałami można zapoznawać się we własnym tempie i o dowolnej porze.

Wersja polska szkolenia – link

Wersja angielska szkolenia – link

 

Życzymy miłej nauki i skutecznego wdrożenia poznanych rozwiązań w życie!

     

    Źródła:

    ManpowerGroup. (2026). Barometr Talentów: Raport i kluczowe wnioski – styczeń 2026. Dane dla Polski.

    European Agency for Safety and Health at Work (2026). OSH Pulse 2025: Occupational Safety and Health in the Era of Climate and Digital Change (Flash Eurobarometer) [Dataset]. W: GESIS Data Archive. https://doi.org/10.4232/1.14779

    Koalicja Bezpieczni w Pracy. (n.d.). BEZPIECZEŃSTWO PRACY w POLSCE 2024: Zmęczony jak Polak w pracy: przyczyny, skutki i konsekwencje.

    Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Departament Statystyki i Prognoz Aktuarialnych, Karczewicz, E., Sikora, A. i Bolesta, A. (2026). Raport Absencja chorobowa w 2025 r.

    Podobało Ci się? Podziel się:

    Odwiedź nas na:

    Kontakt

    Jak możemy Ci pomóc?

    Właścicielem serwisu eduRoom jest: Centrum Doradztwa Gospodarczego Sp. z o.o.
    Świlcza 145b, 36-072 Świlcza  |  NIP 813-33-33-609, KRS 0000179485

    Polityka ochrony danych